Eetbuien: wanneer trek je aan de bel?

Ruim 3 jaar geleden is het alweer, dat ik aan de bel trok voor mijn eetbuienstoornis. Al vaker was ik behandeld voor mijn eetstoornis, maar het duurde maar liefst 15 jaar voordat ik de juiste hulp kreeg. Hoe dit kwam heeft voor een groot deel te maken dat de eetbuienstoornis een beetje vaag is.

Eetbuien, hoezo vaag?

Bij anorexia en boulimia heeft iedereen een redelijk duidelijk beeld. Heb je last van eetbuien? Dan kan dat patroon er voor elk individu heel anders ziet. Bovendien, iedereen heeft toch wel eens een eetbui? Iedereen eet toch wel eens meer dan hij of zij zou willen? Dus wanneer is het dan een eetstoornis? Ook wordt vaak gedacht dat mensen die eetbuien hebben kampen met overgewicht. Maar door compensatiegedrag als vasten, braken, laxeren of excessief sporten is dit niet altijd het geval. Hierdoor blijft de eetstoornis voor het oog onzichtbaar.

Fysieke gevolgen

Hoewel van overgewicht niet altijd sprake hoeft te zijn, zijn er wel degelijk serieuze lichamelijke gevolgen:

• Een uitgezette maag, waardoor het steeds langer duurt voordat je een ‘vol’ gevoel hebt.
• Een tekort aan vitaminen en mineralen door eenzijdige voeding.
• Een verstoorde natrium- en kaliumhuishouding wat schadelijk is voor hart en nieren.
• Diabetes type 2.
• Een hoge bloeddruk.
• Een (te) hoog cholesterolgehalte.
• Vochtophoping in de benen (oedeem).

Om nog maar niet te spreken van de sociale gevolgen!

Schaamte

Dit kan ik alleen nu vertellen omdat het al achter de rug is. Hoewel ik best wel eerlijk heb geblogd door de jaren heen over mijn struggles, heeft het lang geduurd voordat ik het hele verhaal online durfde te zetten. Mijn naaste omgeving vindt het soms sowieso raar dat ik mijn hele leven online gooi, dus hoe zouden ze wel niet over me denken als ik écht met de billen bloot zou gaan? Jep, het oordeel van mijn naaste omgeving vond ik nog veel moeilijker dan dat van duizenden anonieme lezers.

eetbuien

Dit was mijn situatie

Bij mij is het samen te vatten in: door het streven naar een strakker lichaam en lager gewicht, ging ik minder eten. Ik schreef me in voor Personal Body Plan waar ik op een calorierestrictie werd gezet van 1280 calorieën. Voor een ander prima om een korte tijd vol te houden, maar niet voor mij. Behalve dat het veel te weinig was omdat ik veel aan het trainen was voor de halve marathon, werd niet ‘mogen’ eten een mentaal spelletje dat ik nooit leek te winnen. De eetbuien werden bij mij niet alleen veroorzaakt doordat ik voedingsstoffen tekort kwam, maar ook omdat ik vond dat het anders hoorde. Mentaal en fysiek heeft de calorierestrictie mij genekt. Letterlijk, want ik kreeg last van eetbuien en na deze eetbuien zorgde ik ervoor dat ik zoveel mogelijk uitbraakte. Ik kwam niet uit de vicieuze cirkel want het braken zorgde nooit voor voldoening en ook niet voor een volle maag of de voedingsstoffen die ik nodig had (want een eetbui was bij mij een POT Nutella met een PAK rijstwafels). Dus de volgende dag had ik opnieuw een eetbui. In mijn slechtste periode had ik 2 eetbuien per week tot 2 of 3 eetbuien per dag.

Het niet ‘mogen’ werd eten een mentaal spelletje dat ik nooit leek te winnen.

Het was geen anorexia, want ik at dagelijks. Oké, het was niet voldoende maar ook niet alarmerend want ik ben met 1.58m lengte maar een minimens. Dat was wel voor mij, maar dat was het an sich niet, niet iedereen reageert zo op een calorierestrictie. Boulimia was het ook niet want het braken gebeurde alleen na een eetbui, nooit als ik vond dat ik had gegeten zoals het hoorde.

eetbuien

Klaar mee

Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Ik wist dat ik hier zelf niet uit ging komen, want ik had al vaker van deze periodes gehad. Wéér ging ik naar de huisarts, maar dit keer onderzocht ik ook zelf naar hulpverleners. Dit keer was ik vastbesloten om hier voor eens en voor altijd een einde aan te maken. Er móest iets of iemand zijn die mij kon helpen. Die hulp vond ik!

Hoe ga ik er nu mee om?

Het is niet zo dat ik nooit een terugval heb, maar de perioden tussen de eetbuien zijn steeds langer. Ik kan me beter herpakken zonder in de vicieuze cirkel te belanden, ik weet welke dingen ik niet meer moet doen (calorierestrictie van meer dan 500 cal, of Intermittent Fasting) en ik signaleer veel eerder wat er mis is waardoor ik een eetbui kan voorkomen.

Waarom ik dit deel?

Ik wéét dat er zoveel meiden en vrouwen zijn die ook met een eetbuienstoornis te maken hebben maar net als ik niet alle symptomen hebben als voor andere eetstoornissen. Hierdoor blijft iedereen die hier last van heeft er veel te lang mee rondlopen. Ik weet als geen ander hoe je jezelf kunt overtuigen met de gedachte “ik kan dit zelf oplossen”. Prima als je dat kan, maar stel voor jezelf een deadline. Zijn binnen 3 of 6 maanden je eetbuien niet gestopt? Dan is het écht tijd om aan de bel te trekken. Geschat wordt dat ongeveer 160.000 Nederlanders lijden aan eetbuienstoornis, ook wel Binge Eating Disorder (BED) genoemd. Dat is 30 keer zo veel als mensen met anorexia en 7 keer zoveel als mensen met boulimia. Het duurt vaak erg lang -gemiddeld 16 jaar- voordat men hulp zoekt.

Waar kun je terecht?

Zoals ik zei, ben ik bij verschillende behandelaren geweest voordat ik van mijn eetstoornis af was. Uiteindelijk kwam ik op de website Vrij van Eetstoornis van Charlie Paludanus terecht. Charlie is een ervaringsdeskundige en dat maakte dat ik voor het eerst écht kon vertellen hoe mijn eetbuien er uitzagen. Herkenning was zo ontzettend fijn! Ook bij Trubbendorffer kun je terecht met een eetbuienstoornis. Onderzoek wat de mogelijkheden bij je in de buurt zijn. Hoewel je huisarts misschien niet zo bekend is met eetbuienstoornis, zou ik wel adviseren om het te melden zodat je een compleet dossier hebt. Mijn traject bij Charlie werd voor een groot deel vergoed door mijn aanvullende verzekering. Onderzoek ook daarvoor de mogelijkheden!

Lieve fitgirls én -boys, trek alsjeblieft aan de bel! Want als ík van deze vervelende stoornis af kan komen, dan heb ik er alle vertrouwen in dat jou dat ook gaat lukken. En aan fitgirl Dianne, aan jou de vraag n.a.v. je artikel: hoe staat het met jouw eetbuien?

Liefs, Ana

PS ik maakte een healthy variant van mijn eetbuienvoedsel, namelijk: healthy Nutella! Ik kan er nog steeds niet heel goed van af blijven, maar ik krijg nu tenminste wel voedingstoffen binnen ;-)

Ontvang healthy recepten & workouts in je inbox!

* verplicht
  • Hoi Ana,

    Wat naar je dat hier zo mee geworsteld hebt. Je zegt zelf dat jouw probleem niet kan worden gezien als boulimia, omdat je alleen braakte na zo’n eetbui. Dat is juist typisch een voorbeeld van boulimia. Ook zeg je dat anorexia gekenmerkt wordt door niet of heel weinig eten, maar ook dit hoeft niet per se het geval te zijn. De meeste mensen die last hebben van anorexia eten zeker ook dagelijks, alleen zijn wel bezig met restrictief eten en de angst om aan te komen. Ook met een normaal gewicht kan je anorexia hebben. Een eetbuistoornis is een stoornis waarbij je eetbuien hebt, maar deze juist niet compenseert. Bij boulimia is er sprake van eetbuien en het compenseren hiervan (of dit nu door braken, extreem sporten of weinig eten is) en op deze manier ontstaat er een vicieuze cirkel. Dit klopt dus met het beeld dat jij beschrijft.

    https://www.parnassiagroep.nl/uw-probleem/eetstoornis/boulimia-nervosa
    https://www.parnassiagroep.nl/uw-probleem/eetstoornis/binge-eating-disorder-eetbuistoornis-
    https://www.parnassiagroep.nl/uw-probleem/eetstoornis/anorexia-nervosa

    • Hi R,

      Bedankt voor je reactie! Ik heb het stukje iets genuanceerd omdat ik natuurlijk niet de persoon ben om een diagnose te stellen aan anorexia of boulimia. Ik ben ook hartstikke blij met je bronnen, zodat lezers informatie kunnen inwinnen van verschillende bronnen.

      Wel wilde ik toelichten dat mijn blog in samenwerking is gemaakt met Trubbendorffer. Niet in de zin een betaalde samenwerking, maar het blog is wel geschreven o.a. een persbericht + ter controle is geweest om te kijken of de inhoud klopte.

      Bij mij is destijds niet de diagnose boulimia gesteld maar eetbuienstoornis juist vanwege dit compensatiegedrag en de aard + frequentie van de eetbuien. Dus dat vind ik wel verwarrend.

      Uiteindelijk hoop ik dat iedereen die zich herkent in mijn verhaal (of een deel van het verhaal) aan de bel trekt bij een specialist en dat die persoon of instantie de passende diagnose stelt.

  • Ik heb al sinds mijn puberteit last van eetbuien. Vorig jaar ben ik in therapie gegaan voor andere problemen en kwamen mijn eetbuien terug en erger dan voorheen, eind vorig jaar had ik ze dagelijks. Inmiddels ben ik 35, gestopt met therapie, maar de eetbuien komen weer opzetten. Ik weet ergens wel waarom ik het doe, daarbij komt dat ik doorsla in caloriëen tellen en steeds weer in die cirkel beland. Ik weet niet zo goed wat ik er nu mee aan moet, wel of niet wéér een therapie traject inslaan. Ik wil zo graag een gezonde relatie met eten en sporten, maar het lukt me niet alleen.

    • Hi Maria,

      Wat super naar dat je al zo lang en nog steeds last hebt van eetbuien. Herkenbaar ook, dat de eetbuien komen wanneer het niet zo goed met je gaat of wanneer je weer ‘streng’ voor jezelf probeert te zijn. Dit zijn ook zeker mijn valkuilen.

      Zelf ben ik verschillende keren in therapie geweest. Maar pas toen ik specifiek hulp zocht voor de eetbuien, kreeg ik grip op deze vicieuze cirkel. Ik verwijs in mijn artikel onderaan naar twee hulpverleners: Vrij van Eetstoornis en Trubbendorffer. Er zijn er vast nog meer.

      Ik wens je heel veel sterkte! Ik heb er alle vertrouwen in dat een gezonde relatie met sporten en eten er ook voor jou in zit!
      Liefs, Ana

Reageren

Your email address will not be published.

Lees vorig bericht:
WIN een BOMVOLLE Goodiebag!

Lieve fitgirls! Om onze content nóg beter op jou af te stemmen, hebben we een korte vragenlijst gemaakt. Het invullen...

Sluiten